Chcesz zacząć grać w padla lub masz już za sobą pierwsze mecze? Mamy dla Ciebie znakomitą wiadomość – trafiłeś w dobre miejsce! Wiedza o uderzeniach stosowanych na korcie to punkt wyjścia do rozwoju i stawania się lepszym graczem. W tym artykule przedstawiamy kluczowe zagrania, opisujemy, kiedy i w jakim celu należy ich używać oraz pokazujemy, jak należy je wykonywać poprawnie.
Zaczniemy od najczęściej stosowanych i najmniej skomplikowanych uderzeń, na których należy się skupić podczas pierwszych meczów. Znając je, możliwa będzie gra na przyzwoitym, podstawowym poziomie z dłuższymi wymianami i pewną dynamiką na korcie.
FOREHAND — prawdopodobnie właśnie tego uderzenia będziesz używał najczęściej podczas gry w padla. Dochodzi do niego, gdy praworęczny zawodnik uderza piłkę ze swojej prawej strony, lub odwrotnie w przypadku zawodnika leworęcznego. Uderzenie forehandowe wykorzystuje się w sytuacjach, gdy znajdujemy się daleko od siatki, najczęściej w okolicy linii serwisowej. Najlepiej, gdy uda nam się zagrać piłkę lekko powyżej poziomu siatki, aby rywal nie mógł zdobyć w odpowiedzi bezpośredniego punktu swoim zagraniem.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
BACKHAND — uderzenie bardzo podobne do forehandu. Gramy je z tego samego miejsca, np. podczas odbioru serwisu lub gdy jesteśmy w defensywie blisko tylnej ściany. Główną różnicą jest to, że używamy go, gdy piłka jest po stronie przeciwnej niż ręka, którą gramy.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
WOLEJ — używamy, gdy znajdujemy się przy siatce (net position). To zagranie wykonujemy z powietrza, zanim piłka odbije się od nawierzchni kortu. W praktyce jest to bardziej umiejętny blok niż typowe uderzenie. Jego celem jest posłanie niskiej piłki w taki sposób, aby maksymalnie utrudnić życie naszym rywalom.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
LOB — niezwykle ważne uderzenie w padlu. Można je wykorzystać zarówno w defensywie, gdy jesteśmy daleko od siatki i chcemy ją przejąć, jak i w ofensywie, gdy chcemy odsunąć przeciwników w głąb kortu (tzw. szybki lob). W obu przypadkach kluczowe jest zagranie wysokiego i głębokiego loba. W przeciwnym razie możemy wystawić rywalom łatwą piłkę, z której bez problemu zdobędą punkt.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
Skoro znamy już podstawowe zagrania, które należy opanować na początku padlowej przygody, to czas przedstawić te trudniejsze technicznie uderzenia. Uszeregowaliśmy je od najmniej do najbardziej ofensywnych.
BANDEJA — jest to zagranie, które możemy zakwalifikować do tych o charakterze bardziej defensywnym. Wykonujemy je z powietrza, gdy rywal zagra nam wysoką piłkę, a my musimy cofnąć się w głąb kortu i nie jesteśmy w stanie zagrać z dużą mocą. W tym uderzeniu nie stawiamy na siłę, lecz na precyzję i kontrolę. Dobra bandeja powinna odbić się na niskiej wysokości od tylnej szyby przeciwnika, dzięki czemu zyskamy czas na ponowne zajęcie pozycji przy siatce. Po hiszpańsku słowo to oznacza „tacę”, co ma bezpośredni związek ze sposobem ułożenia rakiety podczas tego uderzenia.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
CHIQUITA — zdecydowanie najbardziej subtelne uderzenie z całego zestawienia. Polega na zagraniu lekkiej i niskiej piłki w nogi rywala, który znajduje się blisko siatki. Przy poprawnie zagranej chiquicie przeciwnik najczęściej będzie zmuszony podbić piłkę do góry, tym samym dając nam szansę na czyste uderzenie. W padlu ważne jest, aby nie grać w sposób jednostajny i przewidywalny dla rywala (np. używając jedynie samych lobów). Chiquita pozwala zaskoczyć przeciwników oraz wybić ich z rytmu.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
RULO — zazwyczaj wykonywane przez zawodnika grającego po przeciwnej stronie do jego ręki dominującej. Polega na uderzeniu piłki po skosie na kratę w taki sposób, aby odbiła się jak najgorzej dla przeciwników. Jeśli macie już za sobą pierwsze mecze, to sami wiecie, jakie krata potrafi sprawiać niespodzianki.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
VIBORA — blisko spokrewniona z bandeją, jednak nie można ich ze sobą mylić. Są one do siebie podobne pod kątem technicznym, lecz cel ich użycia jest zupełnie inny. Vibora (z hiszp. „żmija”) to uderzenie na wskroś ofensywne, które wykonujemy ze sporą siłą. W związku z tym ryzyko popełnienia błędu jest również większe. Może zakończyć wymianę lub przynajmniej znacząco utrudnić odbicie przeciwnikowi. W większości przypadków piłkę będziemy kierować na boczną szybę.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
BAJADA — pomimo że jest wykonywana z okolicy końca kortu, to jest to niezwykle ofensywne zagranie. Polega na mocnym uderzeniu piłki po jej odbiciu od szyby na odpowiedniej wysokości — w momencie uderzenia powinna znajdować się mniej więcej na wysokości oczu. Dzięki temu jesteśmy w stanie szybko przejść z defensywy do ofensywy, a często dobra bajada pozwala na bezpośrednie zdobycie punktu. Co ciekawe, można ją zagrać zarówno z forehandu (częściej), jak i z backhandu.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
SMASH — najbardziej ofensywne z ofensywnych zagrań, polegające na bardzo mocnym uderzeniu piłki z powietrza (np. po nieudanym lobie przeciwnika). Jego celem jest bezpośrednie zdobycie punktu. Należy pamiętać, że nie polega ono jedynie na użyciu siły — główną rolę odgrywa w tym przypadku technika. Przy uderzeniu smasha, chcemy, aby piłka odbiła się jak najdalej od tylnej szyby po stronie rywali, tak aby nie zdążyli do niej dobiec.
Poniżej film przedstawiający technikę uderzenia:
Oprócz tego możliwe jest także wybicie piłki poza kort (tzw. kicksmash) — wówczas rywal na pewno nie zdąży do niej dobiec. Wyróżniamy dwa typy tego zagrania: por tres (wybicie piłki przez boczną kratę po kontakcie z tylną szybą) oraz por cuatro (wybicie piłki bezpośrednio po kontakcie z nawierzchnią kortu).
Kicksmash por tres:
Kicksmach por cuatro:
Oczywiście nie są to wszystkie zagrania, jakie występują w padlu. Powyższa lista jest jednak, naszym zdaniem, zupełnie wystarczająca jak na sam początek.
Teorię już znacie – pora spróbować przekuć ją w praktykę na korcie. Powodzenia!