Padlowy ranking FIP opiera się na przejrzystych i powszechnie stosowanych zasadach klasyfikacji sportowej. Im lepsze wyniki zawodnik osiąga w meczach oraz turniejach, tym więcej punktów zdobywa, co bezpośrednio przekłada się na jego pozycję w oficjalnym zestawieniu prowadzonym przez International Padel Federation.
Liczba przyznawanych punktów zależy od rangi zawodów oraz etapu, na którym dany zawodnik zakończy rywalizację, dzięki czemu ranking w sposób obiektywny odzwierciedla aktualną formę i regularność startów na arenie międzynarodowej.
Nic trudnego, prawda? Sprawy się jednak nieco bardziej komplikują, gdy przyjrzymy się szczegółowym zasadą zdobywania punktów rankingowych przez najlepszych graczy światowego padla.
Na samym początku należy podkreślić, że mimo iż padel jest sportem deblowym, ranking prowadzony jest indywidualnie. To jedyne w pełni funkcjonalne rozwiązanie, ponieważ zawodnicy regularnie zmieniają partnerów, a klasyfikacja musi w sposób obiektywny odzwierciedlać dorobek każdego z nich.
Zawodnicy mogą zdobywać punkty do rankingu FIP podczas turniejów zaliczanych do cyklu Premier Padel oraz CUPRA FIP Tour. Pierwszy z wymienionych cykli ma zdecydowanie bardziej prestiżowy charakter, a udział w nim daje możliwość wywalczenia znacznie większej liczby punktów rankingowych.
Premier Padel Tour dzieli się na trzy kategorie:
Zwieńczeniem sezonu jest rozgrywany w grudniu turniej rangi Finals w Barcelonie, stanowiący ostatnie wydarzenie w kalendarzu danego roku. Triumf w tym prestiżowym turnieju oznacza zdobycie aż 1500 punktów rankingowych, co może mieć istotne znaczenie dla ostatecznego układu klasyfikacji całego sezonu.
W tym sezonie w kalendarzu znalazły się cztery turnieje rangi Major, dziesięć zawodów kategorii P1 oraz jedenaście P2. Taki układ sprawia, że kluczowe znaczenie dla czołowych zawodników mają przede wszystkim udane starty w imprezach najwyższej rangi.
Turnieje Major oferują bowiem największą pulę punktów — jedno zwycięstwo w zawodach tej kategorii jest punktowo równoważne dwóm triumfom w turniejach rangi P1. W praktyce oznacza to, że forma przygotowana na najważniejsze wydarzenia sezonu może w istotny sposób przesądzić o końcowym układzie rankingu.
Z kolei w CUPRA Padel Tour wyróżniamy turnieje rangi:
W tym cyklu również rozgrywany jest turniej z kategorii Finals (225 punktów).
Jak można zauważyć, różnice w liczbie punktów możliwych do zdobycia są wyraźne pomiędzy turniejami cyklu Premier Padel a zawodami rozgrywanymi w ramach CUPRA FIP Tour.
Z tego względu zawodnicy z czołowej dziesiątki rankingu bardzo rzadko decydują się na start w słabiej punktowanych imprezach, koncentrując się przede wszystkim na turniejach najwyższej rangi, które mają kluczowe znaczenie dla układu klasyfikacji.
Ranking FIP opiera się na tzw. systemie „defence points”, czyli mechanizmie obrony punktów. Oznacza to, że po upływie 52 tygodni punkty zdobyte w danym turnieju — zarówno w cyklu Premier Padel, jak i w rozgrywkach CUPRA FIP Tour — są odejmowane od dorobku zawodnika. Aby utrzymać swoją pozycję w rankingu, gracz musi w kolejnym turnieju co najmniej powtórzyć wcześniejszy wynik lub zdobyć większą liczbę punktów w analogicznym okresie.
Do zestawienia, aktualizowanego w każdy poniedziałek, wlicza się 22 najlepsze turnieje rozegrane przez danego zawodnika w ciągu ostatnich 52 tygodni. System ten premiuje regularność startów oraz stabilną, wysoką formę na przestrzeni całego sezonu.
Przykład działania systemu „defence points” dobrze obrazuje sytuacja Juan Lebrón. Przed turniejem cyklu Premier Padel w Rijadzie w 2026 roku Hiszpan „stracił” 360 punktów — dokładnie tyle, ile wywalczył w tej samej imprezie rok wcześniej za awans do półfinału.
W tegorocznej edycji ponownie dotarł do półfinału, dzięki czemu odzyskał 360 punktów. W efekcie jego dorobek rankingowy pozostał bez zmian, ponieważ obronił swój wynik sprzed roku, czyli osiągnął co najmniej ten sam etap rywalizacji.
Gdyby jednak zdołał awansować do finału lub wygrać cały turniej, nie tylko obroniłby punkty, ale również powiększył swój rankingowy dorobek. Odwrotna sytuacja miałaby miejsce w przypadku słabszego występu — na przykład odpadnięcia w ćwierćfinale. Wówczas nie zdołałby w pełni obronić punktów, co przełożyłoby się na spadek jego łącznej liczby punktów.
Taki system sprawia, że największe korzyści odnoszą zawodnicy konsekwentni i regularnie osiągający wysokie wyniki w najważniejszych turniejach światowego padla. Jednorazowy sukces, choć może i efektowny, w dłuższej perspektywie pozostanie jedynie ciekawostką statystyczną, nie mając znaczącego wpływu na pozycję w rankingu.
Zasada obrony punktów nie obowiązuje jednak w przypadku turniejów najwyższej rangi, czyli Major oraz Finals. W tych imprezach punkty nie są usuwane po upływie roku od zakończenia zawodów, lecz dopiero w najbliższy poniedziałek następujący po finale danego turnieju.
Zasada działania jest pozostaje jednak taka sama — jeżeli zawodnik poprawi swój wynik w stosunku do poprzedniego roku, jego suma punktów rankingowych wzrasta. W sytuacji odwrotnej — gdy rezultat będzie słabszy — bilans punktowy ulega zmniejszeniu. Dzięki temu system premiuje nie tylko regularność, ale również osiągnięcia w najbardziej prestiżowych turniejach sezonu.
W tym roku odbędą się cztery turnieje kategorii Major i standardowo jeden Finałowy:
Skoro już wiemy, jak obliczane są punkty w rankingu FIP, warto odpowiedzieć na być może najważniejsze pytanie: co tak naprawdę daje wyższa pozycja w zestawieniu najlepszych padlistów świata?
Oprócz oczywistych korzyści, takich jak prestiż, większa popularność czy wysokie nagrody pieniężne, wyższe miejsce w rankingu decyduje również o rozstawieniu w turniejach. To z kolei znacząco wpływa na szanse zawodnika na sukces w kolejnych rundach — odpowiednie rozstawienie może ułatwić starty w turniejach i zwiększyć prawdopodobieństwo dotarcia do finałów, a brak takiej przewagi często oznacza trudniejsze mecze już na wczesnym etapie rywalizacji.
W tym kontekście kluczowa jest suma punktów posiadanych przez zawodników tworzących daną parę. Im wyższy dorobek punktowy duetu, tym później w drabince turniejowej może trafić na parę teoretycznie silniejszą od siebie. Dzięki temu starcia najlepszych par, takich jak Coello / Tapia i Chingotto / Galan, stają się możliwe dopiero na końcowych etapach zawodów, czyli w finale, co zwiększa szanse najlepszych duetów na dotarcie do decydujących meczów.
Dodatkowo, szesnaście najwyżej sklasyfikowanych par w danym turnieju omija pierwszą rundę rywalizacji. Rozwiązanie to znacząco ogranicza poziom zmęczenia zawodników i daje im więcej czasu na przygotowanie się do kluczowych etapów turnieju, co zwiększa ich szanse na osiągnięcie sukcesu w decydujących meczach.