
Zastanawiasz się, jaką szerokość mają linie na korcie do padla? Ile powinna ważyć piłka i jaką mieć średnicę? A może jaka jest dopuszczalna grubość rączki rakiety? Spokojnie — na początku padlowej przygody ta wiedza wcale nie jest najważniejsza. I właśnie dlatego nie będziemy dziś zanudzać Cię technicznymi detalami.
Zamiast tego pokażemy Ci kluczowe zasady gry w padla — te, które naprawdę musisz znać, aby rozegrać mecz poprawnie i zgodnie z regulaminem Polskiej Federacji Padla.
Piłka pozostaje w grze od momentu prawidłowo wykonanego serwisu aż do chwili zdobycia punktu przez jedną z drużyn. Wymiana polega na naprzemiennym posyłaniu piłki na drugą stronę kortu przez zawodników tworzących pary. Kończy się ona w momencie, gdy piłka odbije się od nawierzchni więcej niż raz po tej samej stronie kortu (wtedy punkt zostaje przyznany parze, która wykonała zagranie), zostanie uderzona bezpośrednio w siatkę, szybę lub metalową kratę.
Punkt można zdobyć również poprzez wybicie piłki poza kort — pod warunkiem że wcześniej miała kontakt z polem gry — a także po mocnym uderzeniu, po którym piłka wraca na stronę drużyny wykonującej zagranie.
Oprócz opisanych wcześniej sytuacji istnieje cały szereg zdarzeń, które skutkują przyznaniem punktu parze przeciwnej. Dzieje się tak, gdy:
Oczywiście powyższa lista nie wyczerpuje wszystkich możliwych przypadków. Wskazujemy jednak te sytuacje, które najczęściej zdarzają się na korcie i realnie mogą wpłynąć na przebieg meczu.
Podczas wymiany zawodnicy mają naprawdę szeroki wachlarz możliwości zagrania piłki. Mogą:
Możliwy jest również bardziej złożony scenariusz: piłka odbija się od kortu, potem od tylnej szyby, następnie od kraty, a dopiero później jest zagrywana z powietrza na drugą stronę. Kluczowa zasada jest jedna — po pierwszym odbiciu od nawierzchni nie może dojść do jej ponownego kontaktu z kortem przed uderzeniem.
Przepisy dopuszczają także tzw. przełożenie rakiety na stronę przeciwnika. Jest ono dozwolone zarówno wtedy, gdy piłka wcześniej odbiła się po stronie zawodnika uderzającego, jak i wtedy, gdy jest zagrywana z powietrza i znajduje się już po jego stronie kortu.
Obie sytuacje zostały wyjaśnione w poniższym filmie.
Rozpoczęcie meczu oznacza jednocześnie start pierwszego seta. Spotkanie wygrywa para, która jako pierwsza zdobędzie dwa sety. Każdy set składa się z gemów. Wygranie sześciu (czasem siedmiu, o czym w dalszej części) jest równoznaczne z wygraniem całego seta.
Punktacja jest charakterystyczna:
pierwszy punkt to „15”,
drugi — „30”,
trzeci — „40”.
Czwarty punkt zazwyczaj oznacza wygranie gema. Zazwyczaj — ponieważ przy stanie 40:40 mamy tzw. równowagę.
To najczęściej stosowane rozwiązanie. Aby wygrać gema przy stanie 40:40, trzeba zdobyć dwa punkty z rzędu. Jeśli para wygra punkt (ma przewagę), ale przegra kolejny — wracamy do równowagi.
To szybsza wersja rozstrzygnięcia. Nie ma gry na przewagi — jedna decydująca wymiana po stanie 40:40 rozstrzyga gema. Para odbierająca wybiera stronę, na którą serwujący ma wykonać zagranie.
Najświeższe rozwiązanie, wprowadzone w 2026 roku na zawodach profesjonalnych. Łączy oba powyższe systemy. Gra toczy się na przewagi, ale jeśli po dwóch przewagach ponownie wracamy do stanu 40:40, gema rozstrzyga złota piłka.
Więcej o tej i innych wprowadzonych w tym roku zasadach możecie przeczytać w naszym osobnym artykule.
Wróćmy teraz do sytuacji, gdy do wygrania seta konieczne jest zwyciężenie nie sześciu, a siedmiu gemów. Z tego typu sytuacją mamy do czynienia, gdy wynik seta wynosi 5:5. Wtedy po kolejnych dwóch gemach możliwe są dwie opcje – rezultat 7:5, który oznacza wygraną jednej z par lub 6:6.
W tym drugim przypadku konieczny do rozegrania będzie tie-break, czyli wyjątkowy gem. Dlaczego wyjątkowy? Liczymy w nim punkty zupełnie inaczej, można powiedzieć „normalnie”, czyli „1”, „2”, „3” i tak dalej. Wygrywa para, która zdobędzie ich siedem. Wygrywa para, która jako pierwsza zdobędzie siedem punktów, pod warunkiem uzyskania dwupunktowej przewagi. Przy stanie 6:6 gra toczy się dalej, aż jedna z drużyn osiągnie różnicę dwóch punktów.
Serwis w tie-breaku również rządzi się swoimi zasadami:
Serwis to niezwykle istotny element gry, gdyż to właśnie od niego rozpoczyna się każdą akcję meczu. W przypadku popełnienia błędu serwisowego, zawodnik ma prawo do drugiego serwisu. Jeżeli również przy jego wykonaniu dojdzie do błędu, punkt zdobywa para przeciwna.
Przed rozpoczęciem seta zawodnicy ustalają, który z nich jako pierwszy będzie serwował. W trakcie gema serwuje zawsze ten sam zawodnik. W kolejnym gemie serwis przejmują przeciwnicy — i tak na zmianę aż do końca seta.
Pierwszy serwis w gemie wykonywany jest z prawej strony kortu, w kierunku przeciwnika stojącego po przekątnej. Następnie serwujący zmienia stronę (lewa–prawa) po każdym punkcie.
Aby serwis mógł zostać uznany za poprawny, zawodnik serwujący musi:
Na poniższej grafice przedstawiającej kort wraz z jego wymiarami oznaczone pole, w które musi zagrać zawodnik („X”) serwujący z prawej strony kortu.

Jak wspomnieliśmy, po popełnieniu błędu serwisowego zawodnik może wykonać drugą próbę.
Do błędu serwisowego dochodzi, gdy serwujący:
Zawodnik odbierający serwis musi stać za własną linią serwisową, dopóki piłka nie odbije się od kortu po raz pierwszy. Jego zadaniem jest przebicie piłki na drugą stronę zanim odbije się ona po raz drugi.
Po jednokrotnym odbiciu w polu odbioru piłka może dodatkowo odbić się od bocznej, tylnej lub obu szyb, zanim zostanie zagrana przez odbierającego.
As serwisowy to sytuacja, gdy:
Punkt przyznawany jest serwującemu także wtedy, gdy odbierający:
Zawodnicy odbierają serwis naprzemiennie w kolejnych gemach.
Jeżeli po serwisie piłka uderzy w górną, usztywnioną część siatki, a wszystkie zasady prawidłowego serwisu zostaną zachowane (np. piłka nie trafi w metalową kratkę po odbiciu od kortu), serwis jest powtarzany.
Takie zagranie nazywa się „netem” i oznacza, że serwujący nie stracił swojej pierwszej z dwóch szans na wprowadzenie piłki do gry.
