Czy wiesz, że istnieje wyraźna różnica między charakterystyką zawodnika grającego po prawej i po lewej stronie kortu w padlu? Jeśli Twoja odpowiedź brzmi „nie” albo masz jedynie ogólne pojęcie, ale trudno Ci wskazać konkretne różnice – ten artykuł jest właśnie dla Ciebie!
Gdy pierwszy raz postawiłem stopę na korcie, bez większego zastanowienia i jakiejkolwiek świadomości ustawiłem się po jego prawej stronie. Jak się później okazało – miałem sporo szczęścia, bo moja charakterystyka gry idealnie się w to wpasowała. Mam jednak świadomość, że nie każdy trafia tak dobrze na początku swojej przygody z padlem. Wielu graczy, nie znając różnic pomiędzy obiema stronami, decyduje się na zmianę dopiero po kilku miesiącach gry.
Nie oznacza to oczywiście, że czas przed taką zmianą jest w pełni stracony. Wręcz przeciwnie – zawodnik na starcie swojej padlowej drogi powinien regularnie próbować gry zarówno po prawej, jak i po lewej stronie kortu, aby lepiej zrozumieć ich specyfikę i dopiero na tej podstawie podjąć świadomą decyzję.
Jednakże różnice pomiędzy obiema rolami są na tyle wyraźne, że wraz z rozwojem umiejętności i wejściem ponad poziom podstawowy warto świadomie określić swoją optymalną pozycję na korcie. Dlaczego to takie ważne? Powód jest prosty – im więcej czasu poświęcisz na rozwijanie umiejętności charakterystycznych dla danej strony, tym szybciej zauważysz postępy i staniesz się bardziej kompletnym zawodnikiem.
Oczywiście, niezależnie od ustawienia na korcie, każdy gracz wykonuje praktycznie te same uderzenia – forehandowe, backhandowe, loby, skróty czy smecze. Inna jest jednak częstotliwości ich użycia, a także – co niezwykle istotne – inny jest także sposób poruszania się po korcie. Różnice pomiędzy prawą a lewą stroną w padlu są wyraźne i konkretne ustawienie ma bezpośredni wpływ na prezentowany styl gry, podejmowane decyzje oraz rolę w parze.
Zanim jednak przejdziemy dalej, musimy wprowadzić ważne założenie: dalsza część artykułu odnosi się do sytuacji, w której obaj zawodnicy są praworęczni i grają na poziomie amatorskim. To istotne, ponieważ przy innym układzie (np. zawodnik leworęczny) lub wyższym poziomie zaawansowania, role na korcie mogą wyglądać nieco inaczej.
Warto również pamiętać, że na profesjonalnym poziomie rozgrywek różnice pomiędzy prawą a lewą stroną często się zacierają. Zawodnicy są bardziej wszechstronni, lepiej czytają grę i potrafią elastycznie dostosowywać się do sytuacji na korcie, przez co podział ról nie jest już tak jednoznaczny jak w grze amatorskiej.
Zawodnik grający po prawej stronie kortu najczęściej pełni rolę „stabilizatora” gry. To on odpowiada za utrzymanie piłki w wymianie i cierpliwe budowanie akcji.
Cechuje go przede wszystkim:
To właśnie prawa strona częściej „przyjmuje” trudniejsze piłki, szczególnie w defensywie. Gracz musi dobrze czytać grę i podejmować bezpieczne, ale skuteczne decyzje. Bardzo istotne jest także to, aby nie popełniał zbyt wielu niewymuszonych błędów.
Zawodnik ustawiony po prawej stronie kortu zazwyczaj zdobywa mniej punktów bezpośrednimi, kończącymi uderzeniami niż jego partner. Jego główną rolą jest budowanie akcji – utrzymanie piłki w grze, wywieranie presji oraz przygotowanie sytuacji, którą partner będzie mógł wykończyć.
Zawodnik po lewej stronie zazwyczaj odpowiada za bardziej ofensywną część gry. To on częściej przejmuje inicjatywę i kończy akcje.
Typowe cechy gracza ustawionego z lewej strony kortu:
To właśnie z lewej strony najczęściej padają kończące uderzenia. Gracz musi być zdecydowany i gotowy do podejmowania ryzyka. Oczywiście, zazwyczaj taki ofenswyny styl gry powoduje większą ilość niewymuszonych błędów.
Jednym z kluczowych elementów różniących obie strony kortu jest gra środkiem. W większości przypadków – szczególnie w parach złożonych z dwóch praworęcznych zawodników – to gracz z lewej strony przejmuje więcej piłek kierowanych w środek kortu. Z kolei zawodnik ustawiony po prawej częściej ustępuje, jednocześnie zabezpieczając przestrzeń.
To powoduje, że lewa strona ma większy wpływ na tempo i ofensywę, a prawa – na stabilność i kontrolę.
Odpowiadając na to pytanie, najuczciwiej będzie napisać: to zależy. W profesjonalnym padlu istnieją pary, które bardzo dobrze wpisują się w klasyczny podział ról, ale są też duety, które go całkowicie przełamują.
Idealnym przykładem z tej pierwszej kategorii jest para Federico Chingotto / Alejandro Galan. W tym zestawieniu ten pierwszy pełni rolę zawodnika odpowiedzialnego za defensywę, stabilizację gry i długie wymiany, natomiast Galan bierze na siebie ciężar ofensywy i kończenia punktów skutecznymi smeczami. Taki układ na korcie sprawdza się od lat na najwyższym poziomie i nadal przynosi bardzo dobre rezultaty, chociaż obaj zawodnicy nie są w stanie przegonić w rankingu FIP pary grającej w zupełnie odmienny sposób.
Mowa oczywiście o ich największych rywalach, czyli o Arturo Coello i Agustinie Tapii. W tym przypadku mamy do czynienia z dwójką niezwykle ofensywnie usposobionych graczy, którzy wywierają ciągłą presję na swoich rywalach. To sprawia, że granie przeciwko nim jest tak wymagające. Warto jednak zaznaczyć, że grający po prawej stronie „Arturito” jest leworęczny, co jeszcze bardziej zaburza klasyczne ustawienia taktyczne i powoduje, że najlepsza para świata z obu stron jest w stanie uderzać forehandem ze środka kortu.
Bez wątpienia bardzo ciekawy przypadek w tym temacie stanowi gra Juana Lebrona. Jest on znakomity w w defensywie, ale jednocześnie prezentuje niezwykle szybki i agresywny styl, tym samym wymykając się z ram typowego gracza występującego po prawej stronie kortu z dominującą prawą ręką.
